Jump to content
  • entries
    7
  • comments
    4
  • views
    5,066

About this blog

EVERYDAY LIFE

Entries in this blog

 

Βολτα στο Σουνιο.

Χθες με συνοδηγο την κοπελα μου την Κανδια, βρεθηκαμε με τον Μανο (με συζυγο και παιδια) και τον Χριστο στην Κατεχακη. Το ραντεβου ηταν στο vive mar στην παραλιακη και μετα απο μια συντομη και λιγο γρηγορη οδηγηση παρκαραμε στις 11.30 στο παρκιγκ του vive mar οπου μας περιμενε ο Αντωνης (με συζυγο και κορη). Μετα απο λιγο κατεφτασε και ο Διονυσης (με συζυγο και παιδια) και ο Κωστας. Μετα απο τις απαραιτητες φωτογραφιες και τα σχολια, μοιραστικανε οι ασυρματοι (PMR), τεσσερα τον αριθμο, και αναχωρισαμε προς Βουλιαγμενη για να συναντησουμε και τον Θαναση στο δρομο. Η πομπη απο τα αμαξια ηταν επιβλητικη και αρκετοι με Mercedes μας αναβανε τα φωτα τους. Η πορεια εξελιχτηκε πολυ ομαλα με χαμηλες ταχυτητες ολοι μας, και χωρις να υπαρχουν προβληματα, εκτος απο τον Κωστα που ειχε ξεχασει να το γεμισει και μας ελεγε συνεχεια απο το PMR οτι μενει και στο τελος ειχε αλλα 90 χιλ... χεχεχε. Μεση καταναλωση στα 8 λιτρα ειχα και πρεπει να ειναι ρεκορ για μενα. Φτασαμε στο Cape Sounio μετα απο μια καταπληκτικη διαδρομη στο φιδισιο δρομο που παει για το Σουνιο. Η θαλασσα ηταν καλμα και ο καιρος μας εκανε την χαρη και ηταν τελειος, ουτε ενα συννεφακι. Ο ηλιος εκαιγε πολυ. Αυτο ειχε σαν αποτελεσμα αρκετοι απο μας να καουνε στο προσωπο και στους ωμους, και να χρειαστουνε την περιποιηση απο ενυδατικες κρεμες, που μας εδωσαν στο Ξενοδοχειο. Η εξυπηρετιση τους ηταν ΑΨΟΓΗ. Ολοι μειναμε κατευνθουσιασμενοι ακομα και οι μικροι μας φιλοι που πηγαν για μια βουτια. Οι κλασικες φωτογραφιες στον καφε τραβηχτηκαν και μετα σειρα ειχαν τα αστερακια μας. Μας πηγαν σε ενα παρκιγκ στην κορυφη του λοφου που ηταν τελεια για τις φωτογραφιες που τραβηξε ο ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ μας *πλεον*, ο Μανος. Τραβηξε με φοντο τον Ναο του Ποσειδωνα, με θεα την θαλασσα, μονα τους, με παρεα, τα τραβηξε απο χαμηλα για να ειναι επιβλητικα, με ΟΛΟΥΣ τους τροπους. Ομως ειχε αρχισει να περναει η ωρα και τα στομαχια μας ειχαν ξεκινησει την συναυλια. Φυγαμε για τα Καλυβια, για την γνωστη πλεον ταβερνα που παμε, και εκει ξεκινησανε τα V12 τα μοτερ να στροφαρουνε στα κοκκινα. Ηταν η πρωτη φορα που ειχε υσυχια και δεν ακουγομασταν. Στο τελος απο το light αυτο γευμα φαγαμε και ενα light γιαουρτακι με γλυκα και ολα ηρθαν στα ισια τους. Ποιος ηταν αυτος ομως που παρηγειλε μια κοκα κολα light στο τελος? Στο δρομο για να βγουμε Αττικη οδο αν και ολοι ημασταν κομματια και δεν μπορουσαμε να παρουμε τα ποδια μας πεσανε και κατι ψηλοανοιγματα τριτες με ενα αυτοματο. χεχεχε. Φτασαμε Παπαγου την ωρα που ειχε αρχισει να νυχτωνει. Ημασταν τοσο κομματια με την Κανδια που δεν βλεπαμε την ωρα για υπνο.

PANAGIOTIS

PANAGIOTIS

 

Γ@μω την Αττικη Οδο και τα πετραδακια της

Στην επιστροφη μου σημερα το μεσημερακι βρισκω ενα μοτοσυκλετιστη με ενα 1100 που πραγματικα εδινε ρεστα. Σε ολες τις στροφες με τα χιλια και πλαγιασματα σε μεγαλες γωνιες. Ειπα και εγω να παιξω λιγο και κατεβασα ταχυτητα και τον εφτασα στις στροφες του υμηττου. Εκει που τον ειχα χαλαρα σε καθε στροφη, και η μηχανη ηταν κομμενη φετες πλαγιασμενη, και εγω κολλητα πισω της χαλαρα στο γκαζι με τις στροφες στην ροπη, ΑΚΟΥΣΑ ενα ΜΠΑΝΓΚ στο παμπριζ μου ΠΑΛΙ.... και στο τελειωμα της κινησης στο φευγα ενα πετραδακι να εκσφενδωνιζεται πανω απο το αμαξι. Τι καντιλια εριξα δεν λεγεται. Οταν εφτασα σπιτι και το καθαρισα, και ειδα οτι δεν ειχε παθει ευτυχως τιποτα πηγε η καρδια μου στην θεση της. Θα ηταν το 3 παμπριζ που θα αλλαζα μεσα σε ενα χρονο απο πετραδακια στην Αττικη Οδο. Ευτυχως τελος καλο, ολα καλα.

PANAGIOTIS

PANAGIOTIS

 

Βολτα στην Χαλκιδα.

Κυριακη χθες με τοσο ωραια μερα δεν ηταν δυνατον να μεινουμε μεσα. Κατα τις 12.00 με 12.30 εγερτηριο μετα απο ξενυχτι και τηλ για να μαζευτουμε. Η παρεα ηθελε φαγητο, καφε και βολτα, και ειπαμε να παμε μια ωραια εκδρομη μεχρι την Χαλκιδα μια που ο ηλιος ηταν τοσο καλος μαζι μας. Στο δρομο για Εκαλη που ειχαμε ραντεβου τα ψηλοπηρα και μ' ενα παππου, που επειδη τον προσπερασα στην κηφισιας θιχτικε και ηθελε κοντρες με ενα cuore, και πολλες μαπες. Ομως δεν το αφησα αυτο το γεγονος να μου χαλασει την διαθεση και σε λιγο ειχαμε βγει στην εθνικη. Κινηση ελαχιστη και οι ταχυτητες επαιζαν απο ενα πολυ χαλαρο 110 εως και 220. Το αλλο αμαξι ειχε τελικη 210 γι' αυτο δεν το πατησα τελικη. Στην παραλια τα χταποδακια και τα μυδια πηγαιναν και ερχονταν, ειχαν την τιμητικη τους. Και ο καφες στον πεζοδρομο (νυφοπαζαρο), απολαυση. Το γελιο ηταν μετα στα kart... τα τσαγια πολλα και πικρα. Τα τετραχρονα ψηλοσερνονταν αλλα τα διχρονα δεν παιζοντουσαν. Ολο στην πλαγιολισθηση. Στις 7.30 ο πικρος δρομος της επιστροφης. Η κινηση ηταν τραγικη, τα ατυχηματα που ειδα πολυ χαζα (χωρις τραυματιες ευτυχως), και γενικοτερα μια κατασταση ΜΠΑΧΑΛΟ... με τους κυριακατικους οδηγους να θελουν να επιστρεψουν στην Αθηνα και να πνιγονται σε μια κουταλια νερο. Μετα απο λιγο δεν αντεξα αλλο και αφου ειδα και αποειδα ξεκινησα τις σφηνες και την επιθετικη οδηγηση με αναμενα ολα τα φωτα. Ως δια μαγιας ολοι εκαναν στην ακρη και με προσεχανε πολυ περισσοτερο. Ειδα κωμικοτραγικα πραγματα, τον τυπο να οδηγει με την πεθερα του μαλλον στο πισω καθισμα και ενω τον προσπερνουσα να γυρναει πισω το κεφαλι του, και να της μιλαει αταραχος για αρκετη ωρα ενω πηγαινε με 120 .... Ευτυχως 8.15 ημασταν Παπαγου σωει και αβλαβεις.

PANAGIOTIS

PANAGIOTIS

 

Ωραια μερα και το ανοιξα

Σημερα ηταν μια ωραια μερα και επειδη ειχα κατι δουλειες στο αεροδρομιο, μπαινοντας στην Αττικη οδο το ανοιξα... ΜΑΓΕΙΑ!!! Απολαυση στο τετραγωνο. Ειχα βαλει και μουσικουλα και το απολαυσα. Σε λιγο θα παρω το μωρο μου και θα κατεβω στην συναντηση στο Vive mar. Εννοειται πως δεν το εχω κλεισει ακομα καθοτι υπαρχει γκαραζ σκεπαστο και φυλασομενο!!! χεχεχε. ΕΡΧΟΜΑΙ!!!

PANAGIOTIS

PANAGIOTIS

 

Επιτελους στο γκαραζ μου!!!

Επιτελους μετα απο 10 !!! μερες την πηρα. Δεν μπορω να πω οτι ειμαι ευχαριστημενος 100/100 απο την βαφη, αλλα ας οψεται που ειναι ο Θωμας και ο βοηθος του, που στην κυριολεξια σχιστηκανε να με εξυπηρετησουν. Υποσχεθηκε να το ξανακοιταξουμε σε λιγες μερες, γιατι θα ερθει και κατι ακομα που περιμενω. Δυστιχως για μενα οι διαδρομες μου ειναι στην Αττικη οδο συνεχεια και λιγο εθνικη οδο. Αυτο εχει σαν αποτελεσμα να τρωω πετραδακια συνεχεια, και να ειναι ο εμπρος προφυλακτηρας και το καπω σαν βομβαρδισμενη ζωνη απο τα χτυπηματακια. Μονη λυση να τα βαφω καθε χρονο, εκτος και αν αποφασισω να αγορασω καλυμμα αλλα δεν μου αρεσει σαν ιδεα.

PANAGIOTIS

PANAGIOTIS

 

Το αμαξι ειναι ακομα στην ΕΚΚΑ

Απο την προηγουμενη Δευτερα 16/4 ειναι μεσα στην Εκκα για λεπτομερειες στην βαφη, για αλλαγη εμπρος αριστερου ξενον γιατι εσπασε, και αλλαγη διακοσμητικων πισω παρπριζ. Σε τηλεφωνικη επικοινωνια μου ειπαν για αυριο 25/4 θα ειναι ετοιμο. Ο χρονος θα δειξει, ομως εχω αρχισει να εκνευριζομαι για την καθυστεριση. Το προβλημα ειναι οτι ο βαφεας δεν μπορει να κανει σωστα την δουλεια του. Παρα τις φιλοτιμες προσπαθειες του Θωμα οι τυποι στο βαφειο ειναι για παιδικη χαρα, και οχι για εταιρεια που λεγεται MERCEDES και εχει τα στανταρτ της Γερμανιας.

PANAGIOTIS

PANAGIOTIS

 

Ξεκιναω σημερα

Απο σημερα θα αρχισω να γραφω για την ζωη του αυτοκινητου μου. Μια ασημενια MERCEDES SLK R171, 2005 μοντελο, αγορασμενη απο την ΕΚΚΑ. Οτι προβληματα και συγκινησεις μου προσφερει και της προσφερω.

PANAGIOTIS

PANAGIOTIS

×